معرفی انواع Zone در ساختار DNS سرورهای مایکروسافت

در این آموزش به معرفی Zone های DNS می پردازیم. ساختار Zone ها از ساختار سلسله مراتبی DNS پیروی می کند. در هر Zone آدرس های IP و یا نام دامنه ها یا نام Host های مورد نظر برای جستجو وجود دارد. که در اینجا به هر یک از این موجودیت ها به اختصار رکورد گفته می شود. بصورت کلی دو نوع Zone به نام های Reverse Lookup Zone و Forward Lookup Zone وجود دارد که این ها طبقه بندی کلی مجموعه Zone ها می باشد، در Forward Lookup Zone نام دامنه خواسته شده به آدرس IP و در Reverse Lookup Zone آدرس IP مقصد به نام دامنه مرتبط می شوند. فارق از اینکه Zone ما از کدام یک از این دو نوع است، هر یک از این دو نوع Zone کلی به انواع دیگری طبقه بندی می شوند که به شرح زیر می باشد :
• Primary zone
• Secondary zone
• Stub zone
Primary zone:
وقتی برای اولین بار در DNS یک zone می سازیم باید از نوع primary باشد. این zone ،هم نوشتنی و هم خواندنی است. این zone منبع اصلی اطلاعات است و کپی های اصلی از اطلاعات zone را در یک local file یا در ADDS ذخیره می کند، وقتی zone در یک فایل ذخیره می شود، به صورت پیشفرض این فایل zone_name.dns نامیده می شود و در پوشه ی %windir%\System32\Dns ، روی سرور قرار می گیرد. تمامی zone ها باید نام داشته باشند، یعنی براساس name.name باشند. برای مثال edu.hiva-network.ir یک نام دامنه است.
Secondary zone:
این zone هم مانند primary zone است با این تفاوت که DNS سرور Backup است و وقتی ما یک DNS سرور primary داریم قطعا وجود نسخه ی پشتیبان برای آن جز ضروریات است، secondary zone فقط (Read only) خواندنی است. هرچیزی که در primary zone ساخته شود در secondary zone هم ساخته خواهد شد که به این فرآیند zone transferring می گویند. secondary zone یک کپی از primary zone است و روی ADDS نمی تواند ذخیره شود و به دلیل اینکه secondary zone ها از نوع استاندارد هستند پایگاه داده آنها در پوشه ی DNS در system32 ذخیره می شود. این zone درخواست ها را به primary zone ارجاع می دهد.
Stub zone:
این Zone در واقع یک کپی از یک Primary Zone است که صرفا حاوی رکوردهای ضروری برای شناسایی Zone ای است که حاوی کلیه رکوردهای Authoritative برای آن Zone است . Stub Zone تا حدود زیادی با Secondary Zone شباهت دارد با این تفاوت که در Secondary Zone کلیه رکوردهایی که در Primary Zone قرار دارد وجود دارد اما در Stub Zone صرفا رکوردهای ضروری برای شناسایی سرورهایی که رکوردهای مورد نظر را در درون خود نگه می دارد. معمولا زمانی از Stub Zone استفاده می کنیم که می خواهیم چندین DNS Namespace متفاوت را برای کاربران خود سرویس دهی کنیم. شما نمی توانید تغییراتی در Stub Zone ایجاد کنید مگر اینکه در Primary Zone ای که از آن گرفته شده است تغییری ایجاد شود. رکورد هایی که در Stub Zone قرار می گیرند به شرح زیر می باشد :
• رکوردهای SOA یا Start Of Authority Records
• Host name یا A رکوردهای تمام سرورها
• NS یا Name Server رکوردهای تمام Name Server های معتبر در زون ها که Glue record نام دارند
• SRV (service) و MX و A رکوردهای های مربوط به host ها را ندارد.
پس همانطور که بدیهی است یک Secondary Zone بسیار بزرگتر از یک Stub Zone است. این حجم کوچک Stub Zone ها باعث می شود که ترافیک حاصل از Replication Zone در شبکه بسیار ناچیز باشد، چرا که رکوردهای NS به ندرت تغییر می کنند و در نتیجه نیاز به Replication در آنها زیاد احساس نمی شود. همچنین از آنجا که بیشتر DNS سرورها طوری طراحی می شوند که از ایجاد ترافیک حاصل از Zone Transfer به Secondary Zone جلوگیری شود، تنها SOA ,NS و A رکوردها در Stub Zone برای Name Server ها درخواست می شوند. در نهایت یکی از مواردی که باعث برتری Stub Zone ها نسبت به Secondary Zone ها می شود این است که Stub Zone ها می توانند Active Directory Integrated باشند اما Secondary Zone ها نمی توانند. از این رو به راحتی می توان عمل Replication را بین Stub Zone و دومین کنترلرها انجام داد. توجه کنید که استفاده از Stub Zone در مواقعی که بیش از یک فارست داریم توصیه می شود. از Stub Zone ها به دلیل کاهش ترافیک Zone Transfer بین دو مجموعه ای که به وسیله WAN با یکدیگر ارتباط برقرار کرده اند استفاده می شود.
کاربردهای Stub zone
• بروز نگه داشتن اطلاعات Zone ای که Delegate شده است : با بروز شدن اطلاعات stub zone اطلاعات مربوط به child domain ها نیز بروز می شود و همین امر باعث می شود که اطلاعات موجود در parent domain همیشه بروز نگه داشته بشود.
• بهبود فرآیند Name Resolution : ساختار stub zone به DNS سرور این امکان را می دهد که بتواند فرآیند Recursion را با استفاده از لیست Name Server هایی که دارد و بدون مراجعه به اینترنت با سرعت بیشتری انجام دهد .
• ساده سازی مدیریت DNS : شما با استفاده از ساختار Stub Zone می توانید اطلاعات موجود در خصوص DNS سرور های معتبر را بدون استفاده از ساختار Secondary Zone براحتی منتشر کنید. از جهتی با استفاده از قابلیت Delegation باعث ساده تر شدن فرآیند مدیریت در DNS می شوند.
دو لیست از سرورهای DNS که در مدیریت، نگهداری و بارگذاری stub zone مشارکت دارند وجود دارند.

  1. لیستی از سرورهای اصلی (master servers ) از آن DNS سروری که stub zone را بارگذاری و آپدیت می کند.که این master server ممکن است primary DNS server یا secondary DNS server برای zone باشد.
  2. لیستی ازDNS serverهای معتبر و شناخته شده برای zone .